Zasada in dubio pro tributario – stanowisko NSA

Małgorzata Gach02 lutego 2018Komentarze (0)

Aż trudno się powstrzymać, żeby nie zacytować tez jednego z ostatnich orzeczeń NSA (wyrok NSA z dnia 29.11.2017 r. sygn.. II FSK 3280/15):

„1.Wątpliwości powstające w procesie wykładni przepisów prawa podatkowego, których nie da się usunąć z zastosowaniem podstawowych metod wykładni, tj. językowej, systemowej lub celowościowej, uzasadniają odwołanie się do zasady in dubio pro tributario i przyjęcie takiego rozumienia interpretowanego przepisu prawa, które jest korzystne dla podatnika.

2.Za odwołaniem się do zasady in dubio pro tributario przemawia również sytuacja, kiedy podatnik dokonując samoobliczenia podatku, w tym także stosując zwolnienie podatkowe, kierował się aktualną w tym czasie praktyką organów podatkowych oraz orzecznictwem sądów administracyjnych”.

Ile to razy nie mając do tej pory indywidualnej interpretacji podatkowej stosowałeś określone rozwiązania podatkowe bo księgowość albo prawnicy powiedzieli Ci, że taka jest dominująca linia orzecznicza i sądów, i organów podatkowych?

Tylko co wtedy kiedy za jakiś czas okaże się, że linia orzecznicza zmieniła się w całkiem innym kierunku, a Ty nie masz żadnej interpretacji potwierdzającej słuszność Twojego poprzedniego stanowiska.

I co w takiej sytuacji w przypadku ewentualnego sporu sądowego?

W świetle zacytowanego wyroku sądowego możesz w szczególności powołać się na zasadę in dubio pro tributario. Trudno bowiem, żebyś w każdym możliwym przypadku wątpliwości interpretacyjnych występował o wydanie interpretacji indywidualnej dla potwierdzenia swojego stanowiska.

Powołany wyrok daje jeszcze jedną bardzo pożyteczną dla podatników wskazówkę. Otóż formalnie klauzula in dubio pro tributario weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. NSA w uzasadnieniu  wyroku jasno jednak zaznaczył, że:

„Trzeba jednak wskazać, że przed tą datą zasada in dubio pro tributario była wywodzona z norm konstytucyjnych. W swym orzecznictwie sprzed 2016 r., Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie zwracał uwagę, że regulacje podatkowe winny spełniać nie tylko wymogi właściwe dla standardu zwykłego (art. 2 Konstytucji), ale również wymogi właściwe dla standardu podwyższonego (art. 84 i art. 217 Konstytucji). Trybunał wskazywał, że zgodnie z wymogami konstytucyjnymi niejasnych regulacji podatkowych nie wolno interpretować na niekorzyść podatników, a w konsekwencji jeśli takie regulacje okazują się ostatecznie wieloznaczne, to zgodnie z zasadą in dubio pro tributario należy opowiedzieć się za rozwiązaniem uwzględniającym interes podmiotu obowiązanego do świadczeń podatkowych (zob. np.: wyrok TK z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. SK 18/09; postanowienie TK z dnia 15 lipca 2015 r., sygn. SK 69/13; wyrok TK z dnia 29 lipca 2014 r., sygn. P 49/13 – dostępne w Internetowym Portalu Orzeczeń TK, http://ipo.trybunal.gov.pl)”.

Jak z tego wynika, zgodnie z treścią tego orzeczenia, na zasadę in dubio pro tributario możesz powołać się nie tylko w razie kłopotów podatkowych od 2016 r ale także za lata poprzednie.

Więcej o in dubio pro tributario pisałam w artykule pt. Co z zasadą in dubio pro tributario po 1 stycznia 2016 r.

***
Masz pytania związane z tematem artykułu, bądź potrzebujesz indywidualnej pomocy?
Napisz do mnie na adres m.gach@gm-legal.pl

***
Artykuł był dla Ciebie przydatny? Podziel się i udostępnij go innym za pomocą poniższych przycisków:

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Poprzedni wpis:

Następny wpis: