Nowe regulacje dotyczące poboru podatku u źródła (1)

Przepisy ustaw o podatkach dochodowych przewidują w niektórych przypadkach konieczność pobierania przez podmiot dokonujący wypłat tzw. podatku u źródła. Dotyczy to m.in. wypłat na rzecz nierezydentów odsetek od pożyczek czy obligacji, należności licencyjnych, dywidend, czy też wynagrodzenia z tytułu usług doradczych, księgowych, prawnych, reklamowych itp.

Autor:Małgorzata Gach | Kategoria:Podatek dochodowy od osób fizycznych, Podatek dochodowy od osób prawnych, | Data: . Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , ,
podatek u źródła

Podatek u źródła – dotychczasowe problemy

W uproszczeniu podatek u źródła wiązał się z tym, że dokonując wypłat z określonych tytułów na rzecz podmiotów będących rezydentami podatkowymi innego kraju, należało potrącić z wypłacanej kwoty podatek dochodowy generalnie wg określonej w polskiej ustawie podatkowej stawki podatkowej.

Tym samym podmiot zagraniczny winien otrzymać wynagrodzenie z określonego tytułu już w wartości netto.

Co jednak istotne, polskie przepisy w tym zakresie należało stosować z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

To z kolei umożliwiało zastosowanie niższej stawki podatkowej czy też w ogóle wypłatę świadczenia bez pobierania podatku. Oczywiście trzeba było wypełnić inne warunki, w tym w szczególności uzyskać certyfikat rezydencji podatkowej.

Nie obywało się w tych sytuacjach także bez problemów.

Wynikały one np. z mało precyzyjnych przepisów jeśli chodzi o rodzaje świadczeń podlegających podatkowi u źródła. Dodatkowo polskie organy podatkowe miały swoje zapatrywania dotyczące np. formy certyfikatu rezydencji podatkowej, nie do końca możliwej do uzyskania od nierezydentów podatkowych.

W niektórych przypadkach kontrahenci zagraniczni wymagali pełnej 100% płatności wynagrodzenia np. za określone usługi, ignorując nasze przepisy podatkowe z obowiązkiem pobrania podatku u źródła.

Nowe regulacje w zakresie podatku u źródła

Od początku 2019 r. sytuacja podatkowa skomplikowała się istotnie.

Nowe przepisy wprowadziły zasadę, zgodnie z którą w sytuacji kiedy wartość wypłat na rzecz określonego kontrahenta przekroczyła kwotę 2.000.000 zł, od nadwyżki ponad tę wartość płatnik powinien pobrać podatek w pełnej wysokości według stawki wynikającej z polskich przepisów (generalnie 20 % lub 19 %), zupełnie niezależnie od tego czy płatnik mógłby zastosować stawkę obniżoną, zwolnienie od podatku czy w ogóle nie pobrać, zarówno na podstawie przepisów krajowych jak i umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zgodnie jednak ze stosownym rozporządzeniem stosowanie znacznej części nowych regulacji zostało odroczone w czasie, w konsekwencji problemy z podatkiem u źródła ujawnią się konkretniej dopiero po 1 lipca br.

Zaznaczyć też trzeba, że płatnik będzie mógł nadal stosować zwolnienia czy niższą stawkę podatkową czyli działać taka jak do tej pory, ale będzie to możliwie praktycznie tylko w dwóch przypadkach.

O przypadkach tych, będzie mowa w kolejnym wpisie na blogu.


Aktualizacja!

Dzienniku Ustaw z 28.06.2019 r. (poz. 1203) ukazało się rozporządzenie Ministra Finansów, na podstawie którego stosowanie regulacji dotyczących pobierania podatku u źródła według opisanych w niniejszym artykule zasad zostało przesunięte w czasie do dnia 1 stycznia 2020 r.


 

Polecane wpisy