Trzeba kontrolować wartość dochodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje opodatkowanie dochodów podatników nie będących instytucjami finansowymi generalnie wg dwóch stawek podatkowych tj. 9% i 19%. Wyjątkiem są dochody z zysków kapitałowych dla których przewidziana jest zawsze stawka 19%, oraz dochody banków lub innych instytucji finansowych (stawki 21%, 23%).
Obraz Mohamed Hassan z Pixabay
Kiedy stawka 9% od dochodów opodatkowanych CIT?
Dla typowych podmiotów oraz zwykłych dochodów Ustawa o CIT przewiduje stawkę 9% ale tylko jeśli przychody osiągnięte przez takiego podatnika w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro.
Na rok 2026 przy zastosowaniu kursu na pierwszy dzień roboczy tj. 4,2156 zł (z 2 stycznia 2026 r.) daje to kwotę 8.431.000 zł.
Dodatkowy warunek wynika z art. 19 ust. 1d Ustawy o CIT, z którego wynika, że: Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika”.
„Mały podatnik” to z kolei zgodnie z art. 4a pkt 10) Ustawy o CIT to z kolei podatnik, „u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł”.
Jaki jest skutek przekroczenia limitu 2.000.000 euro dochodów w CIT?
Sprawą tą zajmował się ostatnio NSA, który w wyroku z dnia 9 kwietnia 2026 r. (sygn. akt II FSK 991/23) orzekł, że przekroczenie limitu przychodów (równowartość 2 mln euro) choćby o 1 zł skutkuje utratą prawa do niższej stawki.
Podatnik musi wówczas zapłacić 19% CIT od całego dochodu za dany rok, a nie tylko od nadwyżki. Sąd podkreślił, że niższa stawka jest wyjątkiem i nie można stosować dwóch stawek w jednym roku podatkowym.
Sąd Administracyjny, nie tylko w wyroku wskazanym powyżej, lecz również i w innych jednoznacznie przesądził, że stawka 9% nie ma charakteru progresywnego progu podatkowego, lecz jest alternatywną stawką, która obowiązuje tylko wtedy, gdy warunek limitu przychodów jest spełniony w odniesieniu do całego roku podatkowego.
Np. w wyroku z dnia 28.01.2022 r. WSA w Gliwicach (sygn. I SA/Gl 1357/21) wskazał, że:
„Przede wszystkim podkreślić należy, że stosowanie 9% stawki przewidziana jest dla podatników, których przychód nie przekracza wysokości określonej w art. 19 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p. Z chwilą więc przekroczenia owego limitu podatnik traci ów przywilej, a jednocześnie jest zobligowany do przyjęcia przy ustalaniu wysokości podatku stawki podstawowej, a więc 19%. Tym samym Skarżąca dokonując określenia kwoty zaliczki za trzeci kwartał 2020 r. winna wziąć pod uwagę to, że podatek należny od początku roku podatkowego powinien wynosić 19% podstawy opodatkowania. Przepis art. 19 ust. 1 pkt 2 oraz art. 25 ust. 1g u.p.d.o.p. nie daje podstaw do stosowania dwóch stawek podatkowych w danym roku podatkowym, tj. 9% do przychodów (dochodów) mieszczących się w limicie 1.200.000 euro oraz 19% tylko do przychodów (dochodów) stanowiących nadwyżkę ponad wspomniany limit”.
Wnioski
19% CIT a 9% CIT to istotna różnica. Warto zatem kontrolować wartość dochodów/przychodów śródrocznych żeby uniknąć rozczarowania po przekroczeniu limitu czy to w ciągu roku czy też nawet w trakcie postępowania podatkowego kiedy oprócz podatku mogą się też pojawić odsetki od zaległości podatkowych.
Celowe jest zatem uczulenie działów księgowych na ww. kwestię.
0 komentarzy