Kluby fitness a stawka podatku VAT

Żeby dobrze rozpocząć Nowy Rok dzisiaj o korzystnej interpretacji ogólnej Ministra Finansów na temat stawki podatku VAT od usług rekreacyjnych świadczonych przez różnego rodzaju kluby fitness. Temat jak najbardziej na czasie, bo po okresie świątecznym wypadałoby powrócić przynajmniej do swoich poprzednich gabarytów.

Autor:Małgorzata Gach | Kategoria:Podatek od towarów i usług, Pozostałe tematy, | Data: . Tagi: , , ,

Ale przechodząc do meritum, spór – i to długi – pomiędzy organami podatkowymi i sądami a podatnikami dotyczył tego jaka stawka podatku VAT powinna być stosowana do typowych usług rekreacyjnych świadczonych przez kluby fitness. Zamieszanie spowodowały niejasne zapisy załącznika nr 3 do ustawy o podatku VAT, wprowadzające stawkę 8% do

Pozostałych usług związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu.

Co typowe dla polskiego prawa podatkowego zaraz zaczęło się analizowanie co ustawodawca rozumiał przez pojęcie „wyłącznie w zakresie wstępu”.

Analiza ta doprowadziła organy podatkowe do dziwacznego i nielogicznego stanowiska zgodnie z którym obniżona stawka VAT powinna mieć zastosowanie jedynie do faktycznego wejścia klienta do klubu i biernego uczestniczenia w usłudze związanej z rekreacją tj. „przebywania, oglądania i słuchania”. 

Nabycie natomiast »pozostałej usługi związanej z rekreacją« w szerszym zakresie niż »wstęp«, jest już opodatkowane stawką podstawową” – z interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 15 maja 2014 r. ITPP1/443-196/14/BS.

W konsekwencji przyjmowano, że stawka VAT 8% – tak ale tylko od wejścia do klubu, natomiast siłownia, zajęcia aerobiku itp. to już stawka 23%. Tylko po co iść do klubu fitness i nie ćwiczyć tylko patrzeć, tego już organy podatkowe nie wyjaśniły…

Na całe szczęście znacznie bardziej logicznie zachowywały się sądy administracyjne, a zwłaszcza NSA, który w roku 2014 wydał kilka orzeczeń korzystnych dla podatników.

Sprawę przesądził natomiast ostatnio Minister Finansów, który w dniu 2 grudnia 2014 r. wydał interpretację ogólną (sygn. PT1/033/32/354/LJU/14), w której stwierdził m.in., że:

  • „pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182–186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie. Tym samym, nie ma uzasadnienia dla zawężania stosowania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiektu bez możliwości korzystania z urządzeń tam się znajdujących, jeżeli korzystanie z tych urządzeń wiąże się z typowym użytkowaniem danego obiektu w ramach wstępu do tego obiektu (tak jak np. wstęp „na siłownię” czy do parku rozrywki) por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2014 r. sygn. akt I FSK 311/13. Dodać należy, że co do zasady zróżnicowanie ceny biletu wstępu np. w zależności od rodzaju usług związanych z rekreacją, do skorzystania z których dany bilet uprawnia (np. centrum rekreacyjne, w którym są różne „strefy”: basen do pływania – jedna strefa, baseny rekreacyjne obejmujące m.in. zjeżdżalnie, „sztuczną rzekę” itp. – druga strefa, siłownia i sale do ćwiczeń grupowych – trzecia strefa) nie ma wpływu na wysokość stawki podatku, która ma zastosowanie do ich sprzedaży.
  • Jednocześnie należy zauważyć, że w ww. wyroku z dnia 30 stycznia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył m.in., że: „(…) sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu na siłownię, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez siłownię, które nie są związane z normalnym typowym jej użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora, nie są objęte stawką obniżoną. Opodatkowane są zaś stawką podstawową.” (pkt 4.5 uzasadnienia).

Ministerstwo Finansów potwierdziło zatem w ten sposób, że zajęcia fitness, aerobik, ale także np. korzystanie z sauny powinny podlegać obniżonej stawce podatku VAT, natomiast stawka podstawowa powinna być stosowana jedynie do usług pobocznych typu sprzedaż odżywek, czy napojów dla ćwiczących.

Nic tylko… ćwiczyć.

Polecane wpisy